شگردهای زبانی لطیفه پردازی در لطایف الطوایف

thesis
  • وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه پیام نور - دانشگاه پیام نور استان تهران - دانشکده زبان و ادبیات فارسی
  • author افسانه چراغی
  • adviser علی پدرام میرزایی
  • Number of pages: First 15 pages
  • publication year 1388
abstract

لطیفه روایت طیبت آمیز داستان وار کوتاهی است که بر پیوند حلقه های واقعی و تصادفی استوار است و پایان بندی آن توأم با اوج، کمال و غافل گیری است که درک آن نیاز به هوشمندی و دقت دارد. لطیفه پردازی یک نوع شیوه بیان ادبی جهت ابلاغ مطالب انتقادی همراه با خنده و شوخی است. یکی از کتاب های ارزشمندی که مشحون از لطایف و طرایف طبقات مختلف جامعه است، لطایف الطّوایف اثر گرانسنگ فخرالدّین علی صفی است که در آن، مجموعه ای از لطیفه ها با شگردهای متعدّد لطیفه پردازی بیان شده است. با مطالعاتی که انجام گرفت، مشخّص شد استادان بزرگواری در زمینه طنز و طنزپردازی تحقیقاتی کرده و کتاب هایی نوشته اند. پایان نامه هایی نیز درباره این موضوع نوشته شده امّا تحقیقی به این گستردگی در مورد لطیفه پردازی و لطایف الطّوایف انجام نگرفته است. هدف از انجام این پژوهش، تبیین شگردهای زبانی لطیفه پردازی در لطایف الطّوایف و یافتن پر بسامد ترین شگردها بوده است. روش تحقیق، تحلیل محتوا و ابزار گردآوری اطّلاعات از طریق مطالعات کتابخانه ای و فیش برداری بوده است. در نیتجه شگردهای زبانی زیر به دست آمد: آیات، ارسال المثل، استخدام، اسلوب الحکیم، ایجاز، ایهام، بذله، تجاهل العارف، تشبیه و استعاره، تعریض، جناس، حسن تعلیل، حسن طلب، حکایت لطیفه وار، دلیل عکس آوردن، طرد و عکس، کنایه، لغز، مراعات النّظیر، مطایبه، واقع گرایی. پر بسامد ترین شگرد در لطیفه ها، مطایبه بود. واژگان کلیدی: شگردهای زبانی، لطایف الطّوایف، فخرالدّین علی صفی

First 15 pages

Signup for downloading 15 first pages

Already have an account?login

similar resources

شگردهای داستان پردازی در بوستان

یکی از راه های شناخت ادبیات داستانی سنتی فارسی بررسی آن با شیوه های علمی جدید و اعمال تحلیل های ساختارگرایانه بر روی متون روایی است. نتیجه کاربست چنین شیوه هایی علاوه بر احیای سنت های داستانی قدیم، به شناخت هر چه بیشتر ساختار روایی متون و کشف شگردهای اصلی داستان پردازی نویسندگان منجر می شود...

full text

شگردهای طنز پردازی رسول پرویزی در کتاب "شلوارهای وصله دار"

طنز از انواع فرعی ادبیّات و زاده ی اعتراض است. آیینه ای است که نظارگان چهره ی هرکس جز خود را در آن می بینند. طنز تصویر هنری اجتماع نقیضین است. طنزپردازی در حکایات فارسی سابقه ای دیرینه داشته، اما سابقه ی آن در داستان های کوتاه به بعد از مشروطه بر می گردد. درون مایه، آماج و شگردهای طنزپردازی مهم ترین عناصر آن به شمار می آیند. مراد از شگردها، تکنیک ها و شیوه های طنزپردازی است که عمده ترین آن ها عب...

full text

بررسی اثرپذیری کتاب لطایف ‌الطوایف در مؤلفه‌های اخلاقی و تربیتی از کتاب اخلاق محسنی با نگاهی به نظریۀ دور هرمنوتیکی

دور هرمنوتیکی همواره به‌عنوان یکی از اصول فهم و تأویل، گرچه نام‌نیافته و خاموش، در مواجهۀ انسان با متون و سنت و تاریخ حضور داشته است. در این دیدگاه پدیدارشناختی، فهم امری ابتدا به ساکن نیست، بلکه به‌گونۀ ارجاعی و ترددی، شبکه‌ای از تناظرات فکری به فهم خاصی از هر پدیده منجر می‌شود. علی صفی کتاب لطایف‌ الطوایف را در موضوع مطایبه انشا کرده است، اما این اثر در عمق معناشناختی خود، سرشار از آ...

full text

شگردهای طنز پردازی در آثار عبید زاکانی

طنز یکی از جلوه های ادبی اطت که با بیانی کنایی و به تعری به رونمایی تضادها ناطازگاری ها و ناهنجاری ها در امور حاکم بر جامعه و رواب انسانی می پردازد . عبید زاکانی یکی از طنزپردازان ادبیات فارطی طده ی هشتم هجری اطت که آگاهانه و به ورت ج دی و حرفه ای به طرح کاطتی ها و ناراطتی های مشهود در لایه های مختلف اجتماع روزگار خود در آثاری منحصراً طنزآمیز پرداخته اطت . طنز او طنزی بیدار و تکان دهنده اطت ...

15 صفحه اول

بررسی اثرپذیری کتاب لطایف ‌الطوایف در مؤلفه‌های اخلاقی و تربیتی از کتاب اخلاق محسنی با نگاهی به نظریۀ دور هرمنوتیکی

دور هرمنوتیکی همواره به‌عنوان یکی از اصول فهم و تأویل، گرچه نام‌نیافته و خاموش، در مواجهۀ انسان با متون و سنت و تاریخ حضور داشته است. در این دیدگاه پدیدارشناختی، فهم امری ابتدا به ساکن نیست، بلکه به‌گونۀ ارجاعی و ترددی، شبکه‌ای از تناظرات فکری به فهم خاصی از هر پدیده منجر می‌شود. علی صفی کتاب لطایف‌ الطوایف را در موضوع مطایبه انشا کرده است، اما این اثر در عمق معناشناختی خود، سرشار از آ...

full text

تأملی زبانی در مضمون و شگردهای مضمون‏سازی در شعر فارسی

مفهوم «مضمون» در زبان فارسی مانند بسیاری از مفاهیم ادبی دیگر مفهومی سهل و ممتنع است؛ در نگاه نخست چنان به نظر می رسد که این مفهوم چندان روشن است که نیازی به اندیشیدن از دیدگاهی نظری درباره آن وجود ندارد و به اصطلاح از بدیهیات حوزه ادبیات فارسی است؛ درحالی که مضمون یکی از مهم ترین مفاهیم انتقادی و مرکزی ادبیات در جهان است. دستیابی به مضامین آثار ادبی در دنیا کاری بسیار تخصصی و دشوار و درعین حال،...

full text

My Resources

Save resource for easier access later

Save to my library Already added to my library

{@ msg_add @}


document type: thesis

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه پیام نور - دانشگاه پیام نور استان تهران - دانشکده زبان و ادبیات فارسی

Hosted on Doprax cloud platform doprax.com

copyright © 2015-2023